Η Πολυξένη Κατραντζή διηγείται τον ξεριζωμό της.

"Κάναμε την τελευταία λειτουργία. Βάλαμε σε κάσες το λείψανο του Γρηγορίου Θεολόγου, τις εικόνες, τους πολυέλεους και τα καντήλια των εκκλησιών. Όσα εικονίσματα ήταν παλιά τα θάψαμε στο νεκροταφείο. Τα πράγματά μας τα φορτώσαμε σε καμήλες και τα στείλαμε (με «κομισιόν») στη Μερσίνα. Αύγουστος μήνας ήταν όταν βγήκαμε από το χωριό. Μπήκαμε σε αραμπάδες και τραβήξαμε κατά το Άκσεραϊ. Οι Τούρκοι του Γκέλβερι έκλαιγαν και μας παρακαλούσαν να μη φύγουμε.

Στο δρόμο βγήκαν μπροστά στον αραμπά μας Τούρκοι από τα χωριά Περίστρεμμα, Κοτιούκ και Κιζίλκαγια και μας σταμάτησαν. Ο άντρας μου τους πουλούσε μανιφατούρα βερεσέ και μας χρωστούσαν λεφτά. Ύστερα από τον αλωνισμό ξεπλέρωναν τα χρέη τους δίνοντας καρπό. Τι να το κάνουμε όμως το στάρι, αφού φεύγαμε! Έβαλαν οι Τούρκοι στα στόματα των τριών παιδιών μου μπουκιές από πίτες με τυρί και μέλι και τα παρακαλούσαν: -Φάτε και πέστε χελάλ ! Να χαρείτε, πέστε χελάλ. Δε θέλανε να έχουν βάρος στη συνείδησή τους πως έφαγαν το δίκιο των ορφανών παιδιών μου. Ορμήνεψα τα παιδιά μου να φαν τις μπουκιές και να πουν: - «Χελάλ ολσούν» (ας γίνει χάρισμα). Σαν τ’ άκουσαν αυτό οι Τούρκοι, μας αγκάλιαζαν και μας φιλούσαν από τη χαρά τους. [...]


Ταξιδεύαμε τέσσερις μέρες στη θάλασσα. Μια μέρα βλέπουμε ξαφνικά να βγαίνει καπνός από το αμπάρι. Είχε σκάσει το καζάνι, όπως έλεγαν. Οι γυναίκες τσίριζαν και τα παιδιά έκλαιγαν. Άλλοι έκαναν την προσευχή τους. Λέγω τότε του πατέρα μου: - Πατέρα, θα πετάξω τα παιδιά στη θάλασσα και ύστερα θα πέσω κι εγώ. Καλύτερα να πνιγούμε, να γίνουμε μάρτυρες, παρά να καούμε ζωντανοί. Ευτυχώς κάποιος βούλωσε την τρύπα του καζανιού. Είπαμε τότε πως έκανε το θαύμα του ο Γρηγόριος Θεολόγος, γιατί είχαμε μαζί μας το λείψανό του.

Όταν φτάσαμε στο Καραμπουρνού της Θεσσαλονίκης, μας έκαναν καραντίνα. Μείναμε κάπου δυο βδομάδες στα σύρματα […] Απ’ εκεί μας πήγαν στην Καβάλα.[...]".

(Απόσπασμα μαρτυρίας Πολυξένης Κατραντζή, Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Η Έξοδος, τ. Β΄, Αθήνα 1982, σ. 9-11 - φωτ. Στέγης Πολιτισμού Νέας Καρβάλης

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα από τη Μυστή της Καππαδοκίας

Άρχήν αρχήν τα κάλαντα τσ' αρχήν τσ' αρχήν τα Φώτα.
Τα πουλιά λαλούν τσι τα χερόνια πάλι κράζ' νι (δις)

'Αγιε Βασίλη μου, καλόν ζευγάρι λάμνεις
'Αγιε Βασίλη μου, καλόν τσι ευλογημένο (δις)

Είν' τσι του αλέτορί, του χρίστοϊβουτημένου
είν τσι του γυνίτσι του, ασήμοκονουμένου.

Είν' τσι τα τζυγόπαλα, τ' κοτσάϊ μαγλατάρια
είν τσι τα ζευλόγιοτιά, τ΄σαν άκλωστα μετάξια

Άκου τα κουκόνα μου, τσ' άν τσείσι τσ' αν τσοιμάσι,
κόψ' ένά κομμάτ' τσερί τσι φώτ΄σε ντου φενέρι
φώτ΄σε ντου φενέρι τσι όλη τη γεννιά μας
φώτ΄σε ντου φενέρι τσ' ας σέ φωτήσ' Θεός

και του χρόνου!


Σύλλογος Μυστιωτών Μάνδρα Λάρισας

Συγκέντρωση και Ονομαστική Καταγραφή Όλων των Μυστηλήδων, οι οποίοι Έφθασαν στην Ελλάδα, από την Μυστή της Καππαδοκίας, κατά την Περίοδο 1924 – 1925

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΥΣΤΙΩΤΩΝ   

"Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ" ΜΑΝΔΡΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΠΡΟΣ : Όλους τους Συλλόγους Μυσιωτών

ΘΕΜΑ : Συγκέντρωση και Ονομαστική Καταγραφή Όλων των Μυστηλήδων,οι οποίοι Έφθασαν στην Ελλάδα, από την Μυστή της Καππαδοκίας, κατά την Περίοδο 1924 – 1925

Έεωω, Μυσιώτ’σες τσι Μυσιώτ’ !

1.Σας ενημερώνουμε ότι ο Σύλλογος μας έχει αρχίσει τις προσπάθειες ονομαστικής καταγραφής όλων των Μυστηλήδων προγόνων μας, που πρωτοεγκαταστάθηκαν, στην Ελλάδα, κατά την περίοδο 1924-1925. Ο κατάλογος αυτός όχι μόνον απουσιάζει, αλλά δυστυχώς μέχρι και σήμερα ανακαλύπτουμε συγγενείς μας, αφού δεν γνωρίζουμε ούτε ποιοι ακριβώς ήρθαν, αλλά ούτε και ποιοί είμαστε σήμερα, όλοι όσοι δηλώνουμε Μυσιώτ’, απ’ dού Μυστή. Για την ολοκλήρωση του εν λόγω καταλόγου, επιδίωξη μας είναι να βρούμε τα πλήρη και λεπτομερή στοιχεία, από τα επίσημα Αρχεία του κράτους, (Δημοτολόγια, Μητρώα Αρρένων, κ.λ.π.).

2.Η εν λόγω προσπάθεια δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε απλή, καθώς :

α. Αρκετές, από τις αρμόδιες Δημόσιες Υπηρεσίες, θεωρούν ότι τα αιτούμενα, από εμάς, στοιχεία είναι προστατευόμενα, λόγω των προσωπικών δεδομένων, που περιέχουν και ως εκ τούτου απαιτείται σχετική αίτηση και έγκριση, από την αρμόδια Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

β. Κάποια Αρχεία έχουν καταστραφεί, είτε από πυρκαϊά, είτε από την υγρασία.

γ. Κάποια Αρχεία εμπεριέχουν και άλλους καταγεγραμμένους, οι οποίοι δεν είναι Μυστηλήδες και δυσκολεύουν τον εντοπισμό των προγόνων μας.

3. Παρά τις όποιες δυσκολίες, πρωταρχικό μας μέλημα είναι να εντοπίσουμε το Αρχείο, στο οποίο βρίσκεται καταγεγραμμένη μία, έστω, ομάδα Μυστηλήδων. Στη συνέχεια, ο τρόπος ενεργείας μας, μπορεί να συζητηθεί μεταξύ μας, ώστε να κατανεμηθεί το έργο, σε όλους τους ενδιαφερόμενους, με το λιγότερο κόπο και κόστος. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, πιστεύουμε ότι ο κάθε Σύλλογος, θα πρέπει να αναζητήσει το πού καταγράφτηκε η αρχική δική τους ομάδα προγόνων, πρώτα στην περιοχή την προσωρινή και μετά στην μόνιμη, όπου και ζούν, σήμερα, οι απόγονοι τους.

4. Η ίδια προσπάθεια, πιστεύομε, ότι πρέπει να γίνει και από τους Μυσιώτες, που έλκουν την καταγωγή τους, από τις γνωστές αποικίες της Μυστής, ( Τσαρικλί, Τσελτέκ, Τhήλ, Καρατζάβιραν, κ.λ.π.).

5. Εκτιμούμε ότι κατά την περίοδο των εορτών Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Dω’εκαρίων, κ.λ.π., θα έχουμε όλοι την ευκαιρία, ρωτώντας φίλους και γνωστούς μας, να βρούμε έστω ένα Αρχείο, όπου είναι καταγεγραμμένοι δικοί μας πρόγονοι.

6. Το Δ.Σ. και όλα τα μέλη του Συλλόγου μας, «αφίνουμ’ σας, σ’ ‘ού καλό» και σας ευχόμαστε : ¨ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ¨

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.

Τσολακίδης Γεώργιος                                              

mail:agiosvasiliosmisti@gmail.com

Η τουρκοφωνία και η ελληνικότητα των Καππαδοκών

Ένα κείμενο του Νικόλαου Ιντζεσίλογλου:

Επειδή πήρε το μάτι μου κάποια κείμενα περί των όρων "Καραμανλής" και "καραμανλήδικα", όπως και περί της τουρκοφωνίας των Καραμανλήδων, θα ήθελα να κάνω κάποιες σύντομες επισημάνσεις:

Ο όρος "Καραμανλήδες" σημαίνει τους κατοίκους του ισχυρού εμιράτου της Καραμανίας, που προέκυψε από τη διάλυση του κράτους των Σελτζούκων της Ρωμανίας (Ρουμ Σελτζούκ), που είχε πρωτεύουσα το Ικόνιο. Το εμιράτο της Καραμανίας περιλάμβανε την Καππαδοκία, όπως και άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας. Τα λεγόμενα περί δήθεν "Καρά Ιμάν" ("Μαύρη Πίστη") είναι μυθεύματα και ανοησίες, που κατασκευάζονται εκ των υστέρων λόγω της άγνοιας.

VIDEO: Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης

Βιογραφία Ο Οσιότατος Αρσένιος ο Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στα 1840 μ.Χ. στα Φάρασα ή Βαρασιό, στο Κεφαλοχώρι των έξι Χριστιανικών χωριών της περιφερείας Φαράσων της Καππαδοκίας. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι σε αρετές και μέτριοι σε αγαθά. Είχαν αποκτήσει δύο αγόρια, τον Βλάσιο και τον Θεόδωρο (τον Άγιο Αρσένιο).

Θερμά συγχαρητήρια από τον σύλλογο Μυστιωτών Μάνδρα Λάρισας στο νέο Δ.Σ του συλλόγου "ΜΙΣΤΙ" Ν.Αγιονερίου Κιλκίς

Θα θέλαμε να σας συγχαρούμε για την εκλογή σας στο Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου "Μιστί" Ν. Αγιονερίου όπως αυτή προέκυψε κατά τις αρχαιρεσίες.

Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή σταδιοδρομία σε ένα τόσο σημαντικό έργο που καλείστε να υπηρετήσετε και όπως όλοι μαζί ενωμένοι , με ομαδικό πνεύμα εργασίας και συνεργασίας, να αντεπεξέλθετε άξια στις απαιτήσεις σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία καταστάσεων που διανύουμε.

Ελπίζουμε το έργο σας να συντελέσει στην αξιοποίηση και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Θερμά συγχαρητήρια για την εκλογή σας

Με εκτίμηση,

Το ΔΣ του συλλόγου

Λίγα λόγια για την 28η Οκτωβρίου!

Η Ιταλική Εισβολή στην Ελλάδα
28 Οκτωβρίου 1940

Το 1940 ο κόσμος ζούσε την τραγωδία ενός μεγάλου πολέμου. Η Γερμανία, με
ηγέτη το Χίτλερ, μαζί με τη σύμμαχό της Ιταλία, με ηγέτη τον Μπενίτο Μουσολίνι, κατάφερε να κατακτήσει τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.
Ο Ιταλός δικτάτορας αποφάσισε να κατακτήσει τη μικρή και όπως φαινόταν
αδύνατη να αντισταθεί Ελλάδα. Έτσι άρχισε τις προκλήσεις. Στις 15 Αυγούστου 1940 ένα ιταλικό υποβρύχιο βύθισε το ελληνικό πολεμικό πλοίο “Έλλη”.

Τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα ξυπνά
τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά. Η ιταλική κυβέρνηση απαιτεί να
παραχωρηθούν στο στρατό της λιμάνια, δρόμοι, σιδηρόδρομοι και χώροι για
στρατόπεδα. Απαιτεί με λίγα λόγια την παράδοση της Ελλάδας. Η απάντηση δε
θα μπορούσε να ήταν διαφορετική: ΟΧΙ.


Το πρωί οι Ιταλοί άρχισαν να βομβαρδίζουν τα ελληνικά φυλάκια που βρίσκονταν στις κορυφές της οροσειράς της Πίνδου. Μετά το βομβαρδισμό οι Ιταλοί στρατιώτες άρχισαν να περνούν τα σύνορα. Η εισβολή άρχισε. Στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις ο κόσμος ξυπνούσε με τον ήχο των σειρήνων. Κηρύχτηκε επιστράτευση. Τα πανηγύρια στους δρόμους θύμιζαν μάλλον στιγμές ευτυχίας και όχι πολέμου. Όλος ο κόσμος έτρεχε να καταταγεί και να πολεμήσει. Μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου οι Ιταλοί έκαναν συνεχώς επιθέσεις. Όμως δεν τα κατάφεραν να σπάσουν τις ελληνικές γραμμές. Ο ελληνικός στρατός ξεκίνησε αντεπίθεση που τον έφερε ελευθερωτή στις πόλεις της Αλβανίας όπου ζούσαν Έλληνες: Στην Κορυτσά, στους Αγίους Σαράντα, στην Πρεμετή, στο Αργυρόκαστρο. Ο μικρός στρατός που ο Μουσολίνι λογάριαζε για εύκολο αντίπαλο όχι μόνο άντεξε αλλά κυνηγούσε τους Ιταλούς μέσα στην Αλβανία. Ο βαρύς χειμώνας, η παγωνιά και το χιόνι που σκέπαζε τα βουνά της Πίνδου, ταλαιπωρούσε αφάνταστα τους στρατιώτες των δύο αντιπάλων. Τα
κρυοπαγήματα και οι θάνατοι από το κρύο ήταν πολύ συχνά. Παρ’ όλες τις
κακουχίες, οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν ηρωϊκά και κατάφεραν το θαύμα. Την άνοιξη του 1941 οι Ιταλοί προσπάθησαν πάλι να επιτεθούν. Το αποτέλεσμα ήταν πάλι το ίδιο: Αποτυχία. Τη λύση έδωσαν οι σύμμαχοι της Ιταλίας, Γερμανοί. Στις 6 Απριλίου 1941 επιτέθηκαν στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας.

Η αποτελεσματικότερη πολεμική μηχανή της εποχής έπεσε πάνω στον εξαντλημένο από τον πόλεμο ελληνικό στρατό. Μέχρι το τέλος Απριλίου οι Γερμανοί μπήκαν στην Αθήνα. Άρχιζε τώρα για την Ελλάδα η μαύρη περίοδος της κατοχής. Οι Έλληνες σε όλη τη διάρκεια της σκλαβιάς, δε σταμάτησαν να αγωνίζονται. Οργανώθηκε γρήγορα ένοπλη αντίσταση. Ο λαός υπέφερε από την πείνα και χιλιάδες πέθαναν αβοήθητοι στουςδρόμους. Τα συσσίτια που οργανώθηκαν από τον Ερυθρό Σταυρό έκαναν κάπως πιο υποφερτή την κατάσταση. Η ευλογημένη ώρα της απελευθέρωσης έφτασε στις 12 Οκτωβρίου του 1944. Ο επικός αγώνας των Ελλήνων στα βουνά της Πίνδου παραμένει στην ιστορία ωςσημείο αναφοράς και τιμής. Είναι χαρακτηριστικό το δημοσίευμα μιας αγγλικήςεφημερίδας στις 4.4.1941: “Από τώρα και στο εξής δε θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες αλλά ότιοι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.”