Χίλιες και μία ιστορίες: Θρύλοι για την Άλωση της Πόλης

Χίλιες και μία ιστορίες: Θρύλοι για την Άλωση της Πόλης

Οι Ρωμιοί δεν θεώρησαν ποτέ οριστικό το γεγονός της Άλωσης της Πόλης από τα «αγαρηνά σκυλιά». Γι’ αυτό αμέσως σχεδόν μετά την πτώση της Βασιλεύουσας άρχισαν να δημιουργούνται θρύλοι και παραδόσεις που συντηρούσαν την ελπίδα του Γένους, όχι μόνο για την ανάκτηση τη Κωνσταντινούπολης αλλά όλης της παλιάς Αυτοκρατορίας από τον Τουρκικό ζυγό. Παραθέτουμε εδώ μερικούς.

Παστουρμαδοπιτάκια Καισαρείας

Από Vasso Yannetsou

Η Καισάρεια, είναι πρωτεύουσα της Καππαδοκίας. Την μετονόμασε έτσι ο Ρωμαίος Τιβέριος το 17 μ.Χ. προς τιμήν του Καίσαρα Αυγούστου. Είναι η πατρίδα του Μεγάλου Βασιλείου. Ο Καππαδόκιος άρτος ήταν γνωστός στην αρχαία Ελλάδα (δειπνοσοφιστές Αθήναιου). Σήμερα όμως, η ονομασία προέλευσης «Καισαρείας», είναι εγγύηση για τον καλύτερης ποιότητας παστουρμά.

Υλικά για 16 πιτάκια

• 8 φύλλα κρούστας
•  16 φέτες παστουρμά
• 16 λεπτές φέτες κασέρι, περίπου 10×3 εκ.
• 16 φέτες ντομάτα χωρίς σπόρους
• 1 κ.γ. πιπέρι μαύρο ανάμικτο με ⅓ κ.γ. κύμινο
• 3 κ.σ. ελαιόλαδο για τα φύλλα

Αν θέλουμε λίγο σουσάμι ή μαυροσούσαμο ή παπαρουνόσπορο για το τελείωμα

1 ταψί στρωμένο με λαδόκολλα ελάχιστα λαδωμένη

Εκτέλεση

1. Αφαιρούμε από τον παστουρμά το τσιμένι.
2. Κόβουμε κατά μήκος τα φύλλα στα δύο
3. Λαδώνουμε ελάχιστα μόνο τις άκρες κάθε φύλλου.
4. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170° με αέρα
5. Αφήνουμε περιθώριο 3-4 εκατοστά από την κάτω πλευρά κάθε φύλλου και τοποθετούμε στο πλάτος μια φέτα ντομάτας, επάνω της μια φέτα παστουρμά, στην συνέχεια μια φέτα τυρί. Πασπαλίζουμε το τυρί με λίγο από το μείγμα πιπεριού.
6. Γυρνάμε τις άκρες του φύλλου, την κάτω και τα πλαϊνά για να κλείσουμε την γέμιση.
7. Τυλίγουμε σε ρολό και τοποθετούμε στο ταψί σε μικρή απόσταση μεταξύ τους
8. Αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο και πασπαλίζουμε, αν θέλουμε με τους σπόρους που επιλέξαμε
9. Ψήνουμε1 μέχρι να ροδίσουν και τα σερβίρουμε ζεστά

Συνοδεύουμε, αν θέλουμε, με γιαούρτι ραντισμένο με λίγο ελαιόλαδο ή λιωμένο βούτυρο, πασπαλισμένο με κόκκινο πιπέρι

---

Άγιος Αχίλλειος Λαρίσης, ο Καππαδόκης (15 Μαΐου)

ΦΛΟΓΑ ΚΥΡΙΟΥ

Εικ. από εδώ

Ο Άγιος Αχίλλειος γεννήθηκε κατά το δεύτερο ήμισυ του 3ου αιώνα μ.Χ. στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας και έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου (306-337 μ.Χ.). Ο Άγιος Αχίλλειος κληρονόμησε από τους γονείς του μεγάλη περιουσία, αλλά αυτός την μοίρασε στους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά. Κινούμενος από θείο ζήλο, και αφού έτυχε ευσεβούς παιδείας, επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους και στη συνέχεια τη Ρώμη.

Ασπάσθηκε το μοναχικό σχήμα και αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Θείου Λόγου. Περιερχόταν διάφορες χώρες, πόλεις και χωριά, και αψηφώντας τους χλευασμούς, τους διωγμούς, τις ταλαιπωρίες και του κινδύνους δίδασκε το λόγο του Θεού. Νήστευε, αγρυπνούσε, προσευχόταν και έκανε πρόθυμα πολλούς ασκητικούς αγώνες. Στο διάβα του ο Άγιος κήρυττε το Ευαγγέλιο οδηγώντας πολλούς ειδωλολάτρες να ασπαστούν την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, τους οποίου και βάπτιζε.

Η γεμάτη αγώνα ζωή του, η θεοφιλής δράση του και τα πολλά πνευματικά χαρίσματα τον ανέδειξαν Επίσκοπο Λαρίσης. Από τη νέα του θέση ο Άγιος Αχίλλειος συνέχισε το έργο του και αναδείχθηκε πνευματικός ποιμένας και Μέγας διδάσκαλος, ισάξιος των μεγάλων ιεραρχών και αγίων ανδρών.

Ο Άγιος Αχίλλειος έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε το 325 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας. Υπήρξε από τα πιο μαχητικά στελέχη της Οικουμενικής Συνόδου και με τη σοφία του και τα θαύματά του συντέλεσε τα μέγιστα στην καταδίκη του Αρείου. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τις αρετές του, του έδωσε μεγάλη χρηματική δωρεά την οποία, με την επιστροφή του στη Λάρισα διέθεσε για να κτίσει ναούς και σε φιλανθρωπικό έργο.

Παρέμεινε στη θέση του Επισκόπου Λαρίσης για τριάντα χρόνια. Όταν προαισθάνθηκε το θάνατο του, κάλεσε κοντά του όλους τους ιερείς της επισκοπής του, τους έδωσε τις τελευταίες πατρικές συμβουλές για τα καθήκοντά τους και «εκοιμήθη εν ειρήνη». Σύσσωμος ο κλήρος και ο λαός της περιφερείας Λαρίσης παραστάθηκε στην κηδεία του και τη στιγμή μάλιστα του ενταφιασμού του έγιναν πολλά θαύματα. Ο τάφος του παρέμεινε άγνωστος για 300 χρόνια, όταν με θαυμαστό τρόπο αποκαλύφθηκε και οι πιστοί έκτισαν μεγαλοπρεπή ναό στη Λάρισα όπου και τοποθέτησαν το ιερό λείψανο του Αγίου. Εκεί καθημερινώς θαυματουργούσε μέχρι το έτος 978 μ.Χ., όταν ο άρχοντας των Βουλγάρων Σαμουήλ κατέλαβε τη Θεσσαλία, πήρε το ιερό λείψανο του Αγίου Αχιλλείου και το μετέφερε στο νησί της λίμνης Πρέσπας. Ο Σαμουήλ έδωσε το όνομα του Αγίου Αχιλλείου στο νησί και έκτισε μεγαλοπρεπή ναό αφιερωμένο στον Άγιο, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα [για το ναό αυτό (φωτο) δείτε άρθρο εδώ και εδώ]. Η μνήμη του Αγίου Αχιλλείου εορτάζεται από την Εκκλησία μας στις 15 Μαΐου.

Το Λαογραφικό Μουσείο γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων με έκθεση και εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Για το 2015 το θέμα του εορτασμού είναι: «Μουσεία για μια κοινωνία με προοπτικές».

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας είναι η μετεξέλιξη της κοινωνίας μας σε μία κοινωνία με όραμα τη βιώσιμη ανάπτυξη. Σε αυτή τη διαδικασία τα μουσεία πρέπει και μπορούν να έχουν έναν καθοριστικό ρόλο. Έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν και να προβάλλουν πρότυπα για μια κοινωνία λιγότερο καταναλωτική, πιο ανοικτή σε συνεργασίες, με σεβασμό στα οικοσυστήματα: μια κοινωνία με προοπτικές.

Το Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας συμμετέχει και φέτος στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων με τις εξής εκδηλώσεις:
Περιοδική έκθεση με θέμα: «Νεοελληνικά αργυρά… από τη Συλλογή Γουργιώτη και τις συλλογές του Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου Λάρισας».

Η αργυροχοΐα με έργα κοσμικά και εκκλησιαστικά αποτελεί έναν από τους σημαντικόντερους κλάδους της νεοελληνικής λαϊκής τέχνης. Τα περισσότερα κοσμήματα τα αποκτά η γυναίκα ως γαμήλια δώρα και έχουν μαγικό, φυλακτικό ή αποτροπαϊκό χαρακτήρα. Ο έντονος φυτικός διάκοσμος συμβολίζει την αιώνια δύναμη της φύσης και την αναπαραγωγή της νέας ζωής.
Στην έκθεση παρουσιάζονται κοσμήματα που συμπληρώνουν ελληνικές παραδοσιακές γυναικείες και ανδρικές ενδυμασίες, εκκλησιαστικά αντικείμενα καθώς και στολισμένα αντικείμενα καθημερινού βίου. Βασικό υλικό κατασκευής τους είναι το ασήμι και είναι καμωμένα με ποικίλες τεχνικές κατασκευής.
Η έκθεση θα εγκαινιαστεί στο Λαογραφικό Μουσείο την Τρίτη στις 19 Μαΐου 2015 στις 20.00.

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για γονείς και παιδιά 6-12 χρόνων με τίτλο : «Κοσμήματα, στολίσματα, λογιών λογιών πλουμίδια».

Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί στο πλαίσιο της περιοδικής έκθεσης και στοχεύει στο να κατανοήσουν οι συμμετέχοντες τη μοναδικότητα και διαφορετικότητα των ελληνικών παραδοσιακών ενδυμασιών, αναπόσπαστο κομμάτι των οποίων αποτελούν τα κοσμήματα.
Θα τονιστεί η αισθητική και χρηστική αξία του νεοελληνικού κοσμήματος, οι συμβολισμοί του, καθώς και οι βασικές τεχνικές κατασκευής του. Η προσέγγιση του θέματος θα είναι βιωματική, ενώ στο τέλος οι μικροί φίλοι του Μουσείου θα φύγουν με το δικό τους χειροποίητο κόσμημα - έκπληξη.
Το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί στο Λαογραφικό Μουσείο την Κυριακή 24 Μαΐου 2015 στις 11:00.

Για δηλώσεις συμμετοχής: Δευτέρα-Παρασκευή 10:00 - 14:00 στο τηλ. 2410 239446

Είσοδος, περιήγηση στην έκθεση - συμμετοχή ενηλίκων στο πρόγραμμα 3 ευρώ, δωρεάν για μαθητές-φοιτητές.

Την 18η Μαΐου, ημέρα του εορτασμού, η είσοδος στο Μουσείο θα είναι ελεύθερη (8:00-20:00).

Πατριαρχική Θεία Λειτουργία για πρώτη φορά στην Μαινεμένη της Μ. Ασίας

Έπειτα από την χθεσινό Πατριαρχικό Συλλείτουργο στα ερείπια του Ναου του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στην Έφεσο,επί τη μνήμη του Θεολόγου ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος λειτούργησε για πρώτη φορά μετά την μικρασιατική καταστροφή στον ιστορικό Ι. Ναό Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης στην Μαινεμένη στην Μ. Ασία.

Συλλειτούργησαν οι Σέβ. Μητροπολίται Κορωνείας κ. Παντελεήμων και Σηλυβρίας κ.Μάξιμος.

Η όλη αυτή κοπιώδης προσπάθεια του Παναγιωτάτου αναβιώνει κατα κάποιο τρόπο,εν τω μέτρω του δυνατού τις Εκκλησίες της Αποκαλύψεως.

Την Θ. Λειτουργία παρακολούθηςαν πιςτοί από την Σμύρνη,την Ελλάδα και την Κύπρο,που με πολλή συγκίνηση συμμετείχαν σ' αυτό το έκτακτο γεγονός.

Ο Παναγιώτατος,όπως πάντα με τον μεστό και γεμάτο παλμό Λόγο του,έκανε τις καρδιές όλων να πάλλουν στον ρυθμό της δικής Του αισθαντικής καρδίας.

Παρέστη ο Πρόξενος της Ελλάδος στην Σμύρνη κ. Θεόδωρος Τσακίρης´

Όλα ήταν άριστα οργανωμένα από τον Προϊστάμενο της Ορθόδοξης Κοινότητας της Σμύρνης Αρχιμ.του Οικουμ. Θρόνου π. Κύριλλο Συκή.












romfea.gr

Η Ανακοίνωση του Μικρασιατικού Συλλόγου Βουναίνων «Η καθ’ ημάς Ανατολή»

Μικρασιατικός Σύλλογος Βουναίνων
«Η καθ’ ημάς Ανατολή»
Έδρα: Δημ. Κοινότητα Βουναίνων
Δήμος: Κιλελέρ Λάρισας Αρ. Πρωτ: 56
Βούναινα, 5 Μαίου 2015

ΠΡΟΣ: OΛΑ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ
ΚΟΙΝ.: ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

Κύριοι,

Λαμβάνουμε την τιμή να σας συστηθούμε:
Ο Μικρασιατικός Σύλλογος Βουναίνων «Η καθ’ ημάς Ανατολή», ιδρύθηκε από κατοίκους του χωριού το 1982.
Οι κάτοικοι του χωριού κατά πλειοψηφία, είναι απόγονοι πρόσφυγων – ανταλλαξίμων από τη Σουλούτσοβα της Καππαδοκίας με τη συνθήκη της Λωζάνης στα 1923-24.
Ο Σύλλογος από το 1982 μέχρι σήμερα έχει περάσει από διάφορα στάδια, άλλα πολύ δημιουργικά κι άλλα ιδιαίτερα στάσιμα. Το 2011, έγινε προσπάθεια ανανέωσης και επαναλειτουργίας του, από ανθρώπους που αγαπάνε τον τόπο τους με σκοπό να διατηρήσουν και να μεταφέρουν με κάθε δράση τους τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων τους στους νεότερους.
Ο Σύλλογος αποτελεί τακτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Καππαδοκικών Σωματείων και της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδας.
Κάθε χρόνο η Πανελλήνια Ένωση Καππαδοκικών διοργανώνει μία Πανελλήνια Σύναξη Καππαδοκών σε κάποιο σημείο της Ελλάδας με συμμετοχή και Καππαδοκών από ολόκληρη την υφήλιο.
Το 2015, αποτελεί χρονιά ορόσημο για το Σύλλογό μας καθώς του ανατέθει ομόφωνα η διοργάνωση της Σύναξης αυτής ή αλλιώς «Γαβούστιμα» όπως αποκαλείται στην Καππαδοκοκή διάλεκτο. Το γαβούστιμα θα διοργανΩθεί από 20 έως 23 Αυγούστου στα Βούναινα της Λάρισας, 15 χιλιόμετρα από το κέντρο της Λάρισας.

Η Γενοκτονία των Ποντίων

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.